Sancılar ve Sanrılar/T. feyza Macit

Kurşunlar yağıyor kabuğumuza

İçimizde çalıp duran hep aynı şarkı

Aynı döngünün kurbanı

Gam ve hicran tınıları

Ezberlemek yüreğe teğet geçen her besteyi

Ezberledikçe yabancılaşmak

Artık tekdüze gelmesi mükemmeliyetin

-tıpkı yaşamak gibi-

Yaşamak aşinalığından kaçmak dürtüsü gibi

Eli bıçaklı katil olup bizi takipleyen

Sancılar ve sanrılar

Kurşunlar yağıyor kabuğumuza

Ve senin riyakar bakışların

Kutsiyetini kaybetti artık.

Ve senin günahı seven dudakların,

Vaatlerini yalanlamakta.

Verilmiş sadakalarımız da bitti

Kurşunlar yağıyor kabuğumuza

Çatırdıyor gökkubbemiz

Ve senin rezalet bir fikri kucaklayışın

Ardındaki rezilce bekleşen kalabalık

Görenler der ki;

Tanrım nedir bu? Mahşer provası mı?

Arsız sarmaşıkları andıran insanlar,

Mahşer mi?

Solumak her saniye zehirli bir havayı,

Prova mı?

İpi kopan sorularımın ardına düşmeliyim

Çünkü;

Kurşunlar yağıyor kabuğumuza

Savruğuz, biraz da kaybolmuşuz

-takipte- sancılar ve sanrılar

T. feyza Macit